Διαβάζοντας μπεστ σέλερς αυτοβελτίωσης, αυτοπροβολής και εύκολου κέρδους

Υπάρχει, λένε οι παλιοί ψαράδες, μια βιβλιοθήκη κάτω από τη θάλασσα, ανάμεσα σε δύο ακτές που δεν συμφωνούν ποτέ πού τελειώνει η μία και πού αρχίζει η άλλη. Η διαμάχη αυτή κρατάει πολλά χρόνια, τόσα που χάνονται πίσω στους αιώνες.

Άνθρωπος διαβάζει βιβλίο αυτοβελτίωσης μέσα σε λεωφορείο

Κάθε φορά που φουντώνει και πάλι, όπως τώρα, ο κόσμος μαζεύεται πιο εύκολα στα σπίτια του, ακούει μόνο τους ειδήμονες και μένει υπάκουος. Εκεί, μέσα στα άδυτα της βιβλιοθήκης, τα κοπάδια διαβάζουν βραβευμένα βιβλία και μπεστ σέλερ αυτοβελτίωσης, αυτοπροβολής και εύκολου κέρδους.

«Γίνε η καλύτερη πλευρά του εαυτού σου, παράτα τον άλλον σου εαυτό, δεν αξίζει τίποτα, είναι τελείως μαλάκας, εξελίξου ή έστω μεταρρύθμισε τα θέλω σου και βγάλε χρήματα, πολλά χρήματα»

Όλα αυτά σκέφτονται και διαβάζουν τα κοπάδια του βυθού. Κανένα κοπάδι όμως ακόμα δεν τα έχει καταφέρει. Με το που διαβάζει μια σελίδα, αμέσως την ξεχνάει. Γιατί έτσι έχουν κατασκευαστεί και αυτές οι σελίδες και αυτά τα κοπάδια: χωρίς δυνατότητα μνήμης.

Μνήμη έχει μόνο ο θάνατος. Ό,τι ξεχνούν τα κοπάδια, το θυμάται εκείνος, κι έτσι, κατόπιν βουβής συνέλευσης κοπαδιών και λοιπών βυθοκατοικούντων, ο θάνατος έγινε βιβλιοθηκάριος.

Κι ο βιβλιοθηκάριος αυτός δουλεύει ακούραστα. Φέτος τον Σεπτέμβρη, πρόσθεσε στο πρώτο ράφι την ιστορία ενός τραγουδιστή πενήντα τεσσάρων ετών, που βγήκε από μια κλινική σε κυριλέ περιοχή της πρωτευούσης και δεν πρόλαβε να φτάσει ζωντανός στο νοσοκομείο.

Ο βιβλιοθηκάριος δεν σχολίασε τίποτα επ’ αυτού. Απλώς σημείωσε στο περιθώριο της σελίδας, με μολύβι, πως κάθε φορά που εμφανίζεται μια τέτοια ιστορία, ή παρόμοια, ή τέλος πάντων μια ιστορία δραματικώς πενθούσα, η υπόλοιπη βιβλιοθήκη την αντιγράφει βιαστικά σε δεκάδες αντίτυπα, σαν να φοβάται μην την ξεχάσει. Κι έτσι, ο τραγουδιστής γίνεται πιο παρών νεκρός παρά ζωντανός.

Τα κοπάδια, πάντως, συνεχίζουν να ζουν. Κολυμπούν ανάμεσα στα ράφια, διαβάζουν ό,τι προλαβαίνουν να ξεχάσουν, κοιτούν από μακριά τις δυο ακτές του πολέμου και πολλαπλασιάζονται μέσα στους βυθούς, ωσάν λαγοκέφαλα. Βλέπεις, οι ψαρόβαρκες έχουν μείνει δεμένες στα λιμάνια, καθώς η βενζίνη και το πετρέλαιο δεν είναι πια προϊόντα για ψαράδες. Είναι για άλλες κοινωνικές τάξεις. Ανώτερες.

25 Σεπτεμβρίου 2026