ΝΕΚΡΟΙ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
Α. Μπερνωρίτη
Σκαρίφημα παραλογοτεχνίας.
11 σύγχρονες εγκληματικές ιστορίες στο Ναύπλιο.
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Γράφτηκαν από τον Α. Μπερνωρίτη. Συνταξιούχο καθηγητή Λυκείου που κάποτε υπηρέτησε στην περιοχή μας και διέμενε στο Ναύπλιο. Τις έστειλε με το ερώτημα, εάν μπορεί να τις φιλοξενήσει το «Παλαμπούρτζι». Διατυπώσαμε την επιφύλαξη «Γιατί να ασχοληθούμε με «νεκρούς»;» και απάντησε «Υπάρχουν και ζωντανοί στην πόλη σας;». Μετά από τέτοια απάντηση, θα τις δημοσιεύσουμε – όχι όλες μαζί – και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
Ιστορία πρώτη: O νάνος του Δικαστικού Μεγάρου
Είχε πάρει μετάθεση στο Ναύπλιο.
Εκτελούσε χρέη ανακριτού.
Το γραφείο του ήταν στο ισόγειο του Δικαστικού Μεγάρου.
Όλες τις ώρες και τίς ημέρες, που είχε υπηρεσία, ήταν εκεί.
Τυπικός στα καθήκοντά του.
Και τα βράδια.
Στο μεγάλο παλιό αυτό κτίριο δεν έμεναν πολλοί το απόγευμα και σχεδόν κανένας τις νύχτες εκτός από αυτόν, όταν είχε υπηρεσία. Οι συνάδελφοί του προτιμούσαν να αφήνουν το τηλέφωνό τους στον αστυνόμο της πόρτας και να έμεναν στο σπίτι τους.
Αυτός ενώ ήταν τυπικός, βρέθηκε, λίγο πριν από το ξημέρωμα της επόμενης μέρας, στο γραφείο του Εισαγγελέως Εφετών, απολογούμενος… Δεν τον υπέβαλαν ακόμη σε ανάκριση.
Άρχισε τη διήγηση.
«Στις 11.30 ζήτησα από τον έναν αστυφύλακα να μου φέρει καφέ, γιατί ήθελα να παραμείνω άγρυπνος στην πρώτη υπηρεσία μου.
11.45 ο αστυφύλακας αυτός μου έφερε σε πλαστικό ποτηράκι έναν καφέ, φραπέ σκέτο. Τον άφησε πάνω στο γραφείο μου και χαμογελώντας – μάλλον με θράσος – άρχισε να μου λέει μια περίεργη ιστορία…. ότι στην κτηματική περιφέρεια του χωρίου Αραχναίον, που στη καθομιλουμένη λέγεται Χέλι, υπήρχε ένας άγριος νάνος. Πολύ κοντός και υπερβολικά μοχθηρός. Χρησιμοποιούσε ως άντρον εξορμήσεως ένα ξεροπήγαδο. Εμφανιζόταν σιγά – σιγά από τον πάτο του πηγαδιού. Προκαλούσε τον φόβο των διερχομένων. Εκείνη την εποχή οι χωρικοί πήγαιναν μόνον με ζώα ή με τα πόδια τους, γιατί το αυτοκίνητο ήταν προνόμιο ελαχίστων. Άκουγε τα βήματά τους και ξεπρόβαλε. Φόβιζε. Πέταγε πέτρες. Χτυπούσε και έφευγε γιατί ήταν τόσο κοντός και γρήγορος που δεν μπορούσες να τον πιάσεις.
Ρώτησα, εάν ήταν άνθρωπος ή ξωτικό;
Ήταν σίγουρος. «Άνθρωπος άλλου είδους.»
Το συμπέρασμα το έβγαλε γιατί κάποτε χτύπησε έναν διαβάτη με πέτρα και μετά τον έγδαρε… βρήκαν την άλλη μέρα οι χωρικοί τις σάρκες του και τις απομάκρυναν.
Περίεργο.
Δεν τον έθαψαν γιατί ήταν παλιός αντάρτης και αυτοί δεν πιστεύουν στον Θεό.
Σαστισμένος με την αγριότητα των περιγραφών, τον ρώτησα γιατί μου τα έλεγε αυτά.
Συνέχισε, με την μεταστάθμευση του νάνου. Όταν πια άρχισαν να κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα και το σημείο, που παραμόνευε, δεν βόλευε πια, να κάνει τις κακές πράξεις, που ήταν συνηθισμένος, του έγινε μια προσφορά.
Ήταν κάποιος στο χωριό που δεν του μίλαγε κανένας, γιατί τον θεωρούσαν ρουφιάνο, και είχε μια δίκη … εδώ στο δικαστήριο… σκέφτηκε ότι αφού κανένας Χελιώτης δεν καταδεχόταν να παρουσιαστεί για μάρτυράς του, να προσκαλέσει το νάνο. Ευκαιρία ζητούσε και εκείνος για να σπάσει τη μοναξιά στην οποία είχε περιέλθει.
Έτσι ο νάνος ήρθε στο Δικαστικό Μέγαρο του Ναυπλίου και δεν ξανάφυγε.
Κατέθεσε ως μάρτυρας;
Όχι, ο Πρόεδρος αποφάνθηκε ότι δεν επιτρέπονται τέτοιου είδους πλάσματα να προσέρχονται στην ακροαματική διαδικασία. Από την άλλη, πώς θα ορκιζόταν; Ήταν τόσο κοντός, που δεν έφτανε στο Ευαγγέλιο.
Τί εννοούσε ότι είναι εδώ;
Ναι, κοιμάται μέσα στα συρτάρια, κρύβεται στα δοχεία που πετάνε τα αποτσίγαρα, ή στα καζανάκια στις τουαλέτες. Συνήθως ερωτευόταν νεαρές δικαστίνες… αυτός είναι και ο λόγος που οι γυναίκες συνάδελφοι κάνουν προσπάθεια να πάρουν μετάθεση.
Εξακολουθεί όμως να είναι μοχθηρός και επικίνδυνος. «Να δεις ότι αυτός έχει σκοτώσει τον υπάλληλο του Πρωτοκόλλου, που έχει εξαφανιστεί εδώ και είκοσι μέρες.», αυτό μου είπε και με φόβισε περισσότερο.
Και κατέληξε στην πρόταση, «Εάν τον δεις να μπαίνει στο γραφείο σου, διατήρησε την ψυχραιμία και κάλεσέ με, εγώ ξέρω να τον αντιμετωπίζω.»
Συμπέρανα πως θα παρέμενε φρουρός όλη τη νύχτα στην βόρεια είσοδο του Μεγάρου, την μόνη που ανοίγει. Όλη την ώρα που μου διηγείτο την ιστορία του νάνου, υπήρχε και άλλος συνάδελφός του. Θεώρησα τον εαυτό μου τυχερό, θα είχα δύο φύλακες…
Στις 1.30 π.μ. εμφανίστηκε και πάλι στο γραφείο μου…
«Τρέξε, ο νάνος βγήκε.»
Δεν θεώρησα ότι μου έκανε πλάκα.
«Τον είδες;»
«Όχι, ο συνάδελφος ήθελε να πάει στην τουαλέτα και δεν γύρισε. Κάπου είναι στο κτίριο. Σίγουρα του έχει επιτεθεί ο νάνος. Τον διέταξα να κλειδώσει την είσοδο και να ψάξουμε μαζί. Στον πρώτο όροφο δεν ήταν. Θα έπρεπε να ανέβουμε τις μαρμάρινες σκάλες. Φως δεν είχαμε. Δεν άναβαν οι διακόπτες του πάνω ορόφου, γιατί πιθανά ήταν κατεβασμένος ο γενικός διακόπτης για οικονομία. Χρησιμοποιήσαμε τους φακούς των κινητών τηλεφώνων. Φοβόμουν μην σκοντάψω στους φωριαμούς που κανείς δεν γνωρίζει τί χαρτιά φιλοξενούσαν και τους έχουν παρατημένους έξω από γραφεία γιατί δεν τους χωράνε. Μπροστά στην πόρτα συνεδριάσεων του Εφετείου, που ήταν κλειστή, τον βρήκαμε.»
Ο Εισαγγελέας Εφετών τον κοίταξε στα μάτια.
«Πιστεύεις στον νάνο;»
Τί να πει; Τον είχε επηρεάσει. Δεν είχε κλείσει μάτι ούτε ένα δευτερόλεπτο. Κάτι ο νάνος, κάτι ο φραπές, ήταν σε εγρήγορση.
Εκείνη την ώρα τους διέκοψε ο Αστυνομικός Διευθυντής.
«Ομολόγησε.»
«Δεν περίμενα να δολοφονήσει συνάδελφό του. Επίτηδες τους είχα τοποθετήσει μαζί. Τον υποψιαζόμουν.»
Είχε πει στον άλλο φύλακα ότι ακούστηκαν τριξίματα στον απάνω όροφο και σίγουρα θα ήταν ο νάνος. Για να τον περικυκλώσουν, κλείδωσαν την πόρτα και έστειλε τον άλλον να ανέβει από τη σκάλα που καταλήγει στη νότια είσοδο, ως γνωστόν παραμένει για λόγους ασφαλείας κλειστή. Αυτός ανέβηκε από την σκάλα της βόρειας πύλης. Πιο γρήγορα, γιατί ο άλλος θα έπρεπε να κάνει τον γύρο του ισογείου. Του έστησε ενέδρα. Τον χτύπησε ακαριαία. « Έχω καλέσει τώρα ψυχίατρο… Του είπα ότι βρήκαμε στο σπίτι του το πτώμα του εξαφανισθέντος υπαλλήλου του Πρωτοκόλλου. Δεν είχαμε βρει τίποτε. Πέσαμε όμως μέσα. Ομολόγησε και τα δύο εγκλήματα. Τον έχω δεμένο … θεωρώ ότι πάσχει από επικίνδυνη ψυχική νόσο. Θα τον φέρω εδώ αύριο το πρωί.»
Ο Εισαγγελέας είχε αντίρρηση. Θα πήγαινε ο ίδιος στο Τμήμα. Για καλό και για κακό…
Ο ανακριτής δεν ήξερε, αν έπρεπε να προφυλαχθεί από το νάνο ή από έναν κατά συρροήν δολοφόνο.
.png)
0 Σχόλια