Σοκαρισμένος ξύπνησε σήμερα, Δευτέρα 26 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, καθώς μετά την πόση του πρωινού του εσπρέσο, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης πρωινής του αφόδευσης, σκρολάροντας τις πρώτες ειδήσεις της ημέρας στο καινούριο του iPhone, το μάτι του έπεσε πάνω στην είδηση της παύσης ενός τοπικού καρναβαλιού στην περιοχή της Αργολίδας, ονόματι Λυγουριό.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος της περιοχής, ιθύνων νους και οργανωτής του τοπικού καρναβαλιού, ανακοίνωσε πως φέτος, κυρίως λόγω έλλειψης εθελοντών, καρναβάλι δεν θα υπάρξει.

Ο Πρόεδρος σάστισε με την είδηση. Για ποιο λόγο δεν υπάρχουν εθελοντές, αναρωτήθηκε. Πρόκειται για μια περιοχή που δεν έχει πια νέους και νέες; Ή μήπως έχει, αλλά αυτοί εντέλει αδιαφορούν να συμμετέχουν σε θεσμούς που διασκέδαζαν κάποτε ανθρώπους άλλων εποχών; Είναι ζήτημα υπογεννητικότητας ή το αργό τέλος μιας γιορτής;

Προβληματισμένος πολύ από το γεγονός και τις απορίες που δημιουργούσε αυτό καθεαυτό μέσα στο κεφάλι του, ο Πρόεδρος πήρε άμεσα τηλέφωνα σε αξιόπιστες πηγές και αρμόδιες υπηρεσίες για να μάθει την αλήθεια.

Με βάση τη μέχρι τώρα ενημέρωση, οι απαντήσεις που δέχτηκε του προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση. Το φαινόμενο της προσωρινής ή μόνιμης παύσης τοπικών θεσμών και εθίμων έμαθε πως είναι συχνό τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα. Δεν αφορά μόνο τον γραφικό και όμορφο οικισμό του Λυγουριού, δηλαδή. Οι λόγοι είναι κυρίως τρεις. Από τη μία, δεν υπάρχουν νέοι και νέες σε διάφορα μέρη της χώρας, βασικά στα περισσότερα. Από την άλλη, όπου υπάρχουν, το ατομικιστικό πνεύμα της εποχής, που έχει εισβάλει μέχρι και μέσα στα τετραγωνικά εκατοστά των σπιτιών, δεν αφήνει ιδιαίτερο χώρο για αυθόρμητες κοινωνικές εκθέσεις. Και σαν να μην έφταναν αυτοί οι δύο λόγοι, ο Πρόεδρος έμαθε από ανθρώπους εξειδικευμένους στη διαφημιστική προώθηση και την κατασκευή μαζικών συνηθειών πως πολλές γιορτές πλέον τοπικού ενδιαφέροντος, με όρους consumer mass culture, μαζικής κατανάλωσης για τους αδαείς, είναι ξεπερασμένες. The product has lost its market relevance, για να το πούμε αγγλιστί και τεχνοκρατικώς. Το προϊόν δεν έχει πια ουσιαστικό λόγο ύπαρξης στην αγορά όπως αυτή είναι σήμερα.

Ο Πρόεδρος λοιπόν, αφού ενημερώθηκε λεπτομερώς, ως όφειλε, άνοιξε το σημειωματάριό του και σημείωσε τη φράση σχετικά με το ατομικιστικό πνεύμα της εποχής που έχει εισβάλει μέχρι και μέσα στα τετραγωνικά εκατοστά των σπιτιών μας. Του έκανε πολύ εντύπωση. Τη βρήκε δεόντως πνευματώδη, κατάλληλη να τοποθετηθεί στα μελλοντικά του απομνημονεύματα, σε μια κριτική ίσως για το πνεύμα της εποχής και το πολιτιστικό περιβάλλον των χρόνων της προεδρίας του. Θα τον έδειχνε πολύ σκεπτόμενο όντα. 

Έπειτα πήρε τηλέφωνο φίλους του, βουλευτές, πολιτευτές και δημόσια πρόσωπα του κλειστού του κύκλου, που γνωρίζει πως αναζητούν και χρειάζονται συνεχώς τη δημόσια προβολή, για να τους ενημερώσει περί των νέων εξελίξεων. Τους συμβούλεψε, με πατρικό ύφος, όπως αρμόζει στον επικεφαλής της ΝεοΕλληνικής Δημοκρατίας, να μην προτιμούν τοπικές εθιμικές γιορτές για την προβολή τους. Να προτιμούν πιο αστικά θεάματα. Όπως συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και λαοφιλή, consumer mass culture, πανηγύρια.