ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ



Ημερολόγια Φυλακών Ναυπλίου: Mια κριτική από τον Τόλη Κοΐνη

Προσοχή! Ένας κύριος, με σουλούπι αραπέ και μούσι, κυκλοφορεί στους δρόμους κουβαλώντας έναν καθρέπτη, μεγάλο, πλαισιωμένο με παλιακή κορνίζα. Γελάει συνέχεια και μας λέει κοιταχτείτε στον καθρέπτη. Γελάει με τα χάλια μας, αλλά όχι από κακία. Έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ. 

 


Ισχυρίζεται ότι πήγε στα Χριστοπουλάκια και του τύπωσαν ένα βιβλίο, το οποίο τιτλοφορεί “Ημερολόγιο Φυλακών Ναυπλίου, 2011-2020”. Ψεύτης! Πήρε τα είδωλά μας από τον καθρέπτη, που περιέφερε ο ίδιος στους δρόμους της πόλης,  και μας τα προσφέρει. Υπογράφει, δε, ως Mario Vagman ενώ όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για τον κ. Ευάγγελο Μπουγιώτη του Αντωνίου, ανιψιό του αείμνηστου Άντζελο. Το βιβλίο θα το βρείτε σίγουρα στον «Αποσπερίτη» (έναντι 1ου Λυκείου Ναυπλίου).


Ο Βαγγέλης, μέσα από το ιστολόγιό του με τον φοβερό τίτλο το «Παλαμπούρτζι», έχει περιγράψει την πραγματικότητα της πόλης μας. Κάνει κοινωνιολογική έρευνα, χωρίς να χρησιμοποιεί μεθόδους κοινωνιολογίας. Κάνει πολιτική, στέκοντας μακριά από κόμματα, ιδεολογικές αγκυλώσεις, τοπικούς παράγοντες, κομματαρχιλίκια, ύποπτες δοσοληψίες και τα τοιαύτα. Γράφει ιστορία, χωρίς να αναφέρεται σε μεγάλα ιστορικά γεγονότα.


Παίρνει την παράδοση του χρονογραφήματος, την εκσυγχρονίζει, την εμπλουτίζει και καταγράφει τα πάντα. Σαν ένα χαμογελαστό μωρό, που δεν θέλει να μεγαλώσει, αλλά μένει ξεχασμένο στην πλατεία Συντάγματος και αναμεταδίδει ό,τι βλέπει μπροστά του.


Αν κάποτε ο Στέφανος Δάφνης (Ζωϊόπουλος) και ο Αντώνης Αναπλιώτης (Λεκόπουλος) με μια σειρά χρονογραφήματα αλλά και στίχους αποθανάτισαν τη ζωή στην πόλη μας την εποχή της μετατροπής από αρχοντική σε βιομηχανική, αν μετά ακολούθησε ο Θοδωρής Κωστούρος και μας έδωσε την εικόνα της εποχής που το Ναύπλιο από βιομηχανικό έγινε τουριστικό και ο Γιώργος Καραμάνος την αντίστοιχη εικόνα της υπαίθρου της Ναυπλίας, έρχεται τώρα ο κ. Μπουγιώτης και αποθανατίζει την πόλη που έχει πνιγεί στον Τουρισμό, αλλά και στα αδιέξοδα της μνημονιακής εποχής. Οι λέξεις του: «τσιμεντόβλαχοι», «Αθηνάνθρωποι» κλπ. έχουν μπει ήδη στο λεξιλόγιό μας και είναι απαραίτητοι για την περιγραφή των Ναυπλιώτικων Σαββατοκύριακων. 


Το «Παλαμπούρτζι», χωρίς να κάνει προσωπικές επιθέσεις, δέχθηκε μπαράζ συκοφαντικών κατηγοριών και οι μεγάλοι και αόρατοι λογοκριτές το έκλεισαν για ένα διάστημα. Όμως όσο έξυπνοι και αν είναι οι «τεχνικοί της εξουσίας», αλλά τόσο δυνατό είναι το χιούμορ… Το «Παλαμπούρτζι» ξαναεμφανίστηκε στις οθόνες μας.


Τώρα, μερικές αναρτήσεις του κυκλοφορούν στο βιβλίο. Όλοι είμαστε στις σελίδες του…οι Ναυπλιείς, οι υπεράνω, οι μη δεχόμενοι άλλον καλλίτερον από μας, οι «διστενγκέδες», οι «κωλοπλένηδες», αυτοί που τα ξέρουν όλα, οι υποταγμένοι σε μια αιώνια γεροντοκρατία… 


Όλα αυτά είναι η «φυλακή» και οι καταγραφές του Μπουγιώτη είναι το «ημερολόγιο».


Είναι μια άσκηση αυτογνωσίας το διάβασμα του βιβλίου. Και είναι απαραίτητη.


Τόλης Κοΐνης

No comments:

Powered by Blogger.