Ticker

6/recent/ticker-posts

Ad Code

 

Κυριακάτικο οδοιπορικό ενός Ναυπλιώτη στο Κάστρο του Άργους και τον Λόφο του Προφήτη Ηλία

 Περιγράφει και καταγράφει ο Mario Vagman

 


Kυριακή μεσημεράκι και το έτερον ήμισυ προτείνει χειμερινή έξοδο-βολτίτσα την ώρα που οι καιρικές προφητείες τρομοκρατούν τους δέκτες μας αλλά η αργολική ηλιοφάνεια επιμένει επαναστατικά κόντρα στους καιρούς. Χαλάς χατίρι; Δεν χαλάς. Οπότε προτείνω επαναστατικά κι εγώ και κόντρα στα Ναυπλιώτικα συνηθισμένα, Άργος. Συγκεκριμένα το Κάστρο του Άργους και τον διπλάνό λόφο του Προφήτη Ηλία! Δυο μέρη που όλως περιέργως και δυστυχώς δεν είχα επισκεφτεί ποτέ στη ζωή μου. Ναι, το ομολογώ, δεν είχα πάει ποτέ και ντρέπομαι γι΄αυτό.  


Το έτερον ήμισυ εδέχθη την πρόταση κι ακολουθεί ρεπορταζάκι μετά φωτογραφιών γεμάτο προσωπικές εντυπώσεις, θετικές αλλά και αρνητικές. 


Στάση πρώτη λοιπόν, Κάστρο του Άργους. Απίστευτος τόπος, επιβλητικός και ατμοσφαιρικός. Ο δρόμος βέβαια για να φτάσεις εκεί, ολίγον χάλια. Ρε Δήμαρχε, ρε αγόρι μου, στρώσε λίγο τσιμεντάκι της προκοπής για να ανέβουμε στο Κάστρο. Λίγο ντροπή. Προιστορικό, μυκηναικό και μεσαιωνικό αριστούργημα έχεις. Γιατί να ανεβαίνουμε δηλαδή σε σπασμένα τσιμέντα ωσάν να επισκεπτόμαστε στάνη; Τέσπα. 


Έξω από το Κάστρο η θέα είναι μαγική. Άργος, Ναύπλιο, Νέα Κίος, Μύλοι και Αργολικός Κόλπος απλωμένα μπροστά σου. Φαντάζεσαι εχθρικά πλοία της αρχαιότητας να σκάνε μύτη στον Κόλπο και ο στρατός να ετοιμάζεται για άμυνα. Βλέπεις τον κάμπο του Αργολικού ως πεδίο μάχης. Σε βοηθάει και το Κάστρο. Απίστευτο οχυρωματικό σημείο.


Είσοδος ελεύθερη. Άνθρωπος δεν υπήρχε ούτε για έλεγχο, ούτε καν για επιτήρηση. Έκανες ό,τι γούσταρες κυριολεκτικά. Ο χώρος τουλάχιστον ήταν πεντακάθαρος και η είσοδος στο Κάστρο γινόταν από δυο εισόδους. Μέσα στο Κάστρο σε έπιανε μια ατμόσφαιρα μεγαλείου. Είναι δυνατόν να έχουν αφήσει ένα τέτοιο μέρος χωρίς αξιοποίηση; Χωρίς προβολή; Χωρίς φροντίδα; Σε πιάνει το στομάχι σου αλλά το μέρος δεν σε αφήνει να στεναχωρηθείς πολύ. Σαν να έχει αυτοπροστασία στους αιώνες. 


Ακολουθούν φωτογραφίες:


















Tόπος απίστευτος αλλά αφημένος τελείως στην τύχη του. Αφήνω τη φωτογραφία των σπασμένων εσωτερικών προβολέων ως απόδειξη των λεγομένων μου. 



Στάση δεύτερη. Λόφος του Προφήτη Ηλία. Απλή, αμόλυντη, ατελείωτη μαγεία! Δεν είχα ιδέα πως δίπλα από την πόλη της ίσως χειρότερης ρυμοτομίας εν Ελλάδι ζει και βασιλεύει ένας επίγειος παράδεισος. Λόφος με δασάκι, δρομάκια για τους ελάχιστους μερακλήδες περιπατητές που συνάντησα, αρχαίες κολώνες και πέτρες αφημένες στη μοίρα της μητέρας Γης, ένας αρχαίος οικισμός 3500 ετών π.Χ. ησυχία, ηρεμία, γαλήνη και κυρίως απόδραση. 








Στην κορυφή ο προφήτης Ηλίας. Δίπλα ακριβώς ένα κατάστημα κλειστό και ξεχασμένο με μια καταθλιπτική ανακοίνωση εκτός:





Tο κλειστό κατάστημα, σαν σκιάχτρο, συμπλήρωνε εκεί πάνω στα ψηλά μια παιδική χαρά που θύμιζε περισσότερο παιδική λύπη:





Επίλογος


Kυριακή μεσημέρι προς απόγευμα. Γνώρισα δυο τόπους που η ομορφιά τους και το μεγαλείο τους ξεπέρναγαν κατά πολύ την όποια ανθρώπινη εγκατάλειψη κι αδιαφορία. Για τα επόμενα χρόνια, θα γίνουν στέκι μου. Εις το επανιδείν. 


Υ.Γ. Αν έχετε απορία, και το έτερον ήμισυ έμεινε ικανοποιημένο από την βόλτα. Ως εκ τούτου, είχα ένα ήσυχο βράδυ.