ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ


O Έλληνας ή ο αλλοδαπός είναι χειρότερος εγκληματίας; - Ιδού η απορία


Κατόπιν της παρατεταμένης καραντίνας, ο κόσμος του εγκλήματος και η καταπιεσμένη εντός των τειχών και τοίχων ανθρώπινη ψυχή, μουρλοποιήθηκε ελαφρώς και ξεχύθηκε στην κανονικότητα θέλοντας να αναπληρώσει τις χαμένες στιγμές σκότους.


Φόνοι, βιασμοί, πυροβολισμοί, ληστείες, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, ξυλίκια για ψύλλου πήδημα και άλλα παρόμοια κατακλύζουν τις ειδήσεις των μέσων ενημέρωσης καθημερινά και οι αναλύσεις ειδικών στην παραγωγή απόψεων γίνονται πρωτοσέλιδα, κεντρικά άρθρα και πολυτελή τηλεπαράθυρα. 



Σε αυτή τη χώρα όμως που πατούμε, ως γνωστόν, ειδικοί είναι οι πάντες. Καθότι ο καθείς που υπερκαταναλώνει απόψεις μπροστά στις τηλεοράσεις και τις διαδικτυακές οθόνες, θεωρεί πως με την ίδια άνεση της κατανάλωσης συμβαίνει και η παραγωγή αυτών. 


Έτσι οι απόψεις περί του θέματος της εγκληματικότητας και της βίας αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Θα έλεγε κανείς πως κάτι τέτοιο αποτελεί έναν υγιή δημόσιο διάλογο και μια διάθεση να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Αντιθέτως όμως. Η παραγωγή απόψεων μέσω της κατανάλωσης άλλων απόψεων δημιουργεί άκριτες απλοποιήσεις και εύκολες γενικεύσεις. Στη χώρα μας η απλοποίηση και η γενίκευση έχει όνομα: Διχασμός. 


Έτσι, όταν το έγκλημα διαπράττεται από αλλοδαπούς, οι απόψεις που κυριαρχούν στη δημόσια σφαίρα είναι ρατσιστικές και ρίχνουν την ευθύνη κυρίως στους ξένους. Όταν το έγκλημα διαπράττεται από Έλληνες, παίρνουν τη σκυτάλη οι άλλοι, οι αντί, οι κόντρα, οι έτσι, και ειρωνεύονται τους ρατσιστές με τη χρήση πλούσιων κοσμητικών επιθέτων. Κυρίως όμως κατηγορούν τον Έλληνα. Τον Έλληνα που δεν έδινε δικαιώματα στη γειτονιά. Ο νοικοκυραίος ή ο ελεύθερος κι ωραίος. 


Κι ενώ ο δημόσιος διάλογος περί εγκληματικότητας τείνει να καταντήσει ένα παιχνίδι δυο αντίπαλων στρατοπέδων, όπως κάθε διάλογος στην Ελλάδα, κανείς μα κανείς, ούτε οι ειδικοί, ούτε αυτοί που νομίζουν πως είναι ειδικοί, επιθυμούν ή προτείνουν κάτι για τη μείωση της εγκληματικότητας γενικά. Φυσικά η απόλυτη εξαφάνιση της εγκληματικότητας και της βίας είναι αδύνατη.  Η μείωσή της όμως δεν είναι. 


Φτώχεια, έλλειψη παιδείας, ανεργία, περιθωριοποίηση, ναρκωτικά, αδιαφορία, εκμετάλλευση, φανατισμός, απομόνωση, διαφθορά και άλλα πολλά φαινόμενα αποτελούν βασικά συστατικά της ζωής χιλιάδων συνανθρώπων μας. Αποτελούν όμως και τα βασικά αίτια δημιουργίας βίας και εγκληματικότητας. 


Όσοι μιλάνε και γράφουνε, στα ραδιόφωνα, τις τηλεόρασεις και τα διαδίκτυα, εκτός από κατάρες στους ενόχους, οδυρμούς και ευθύνες που ξεστομίζουν, έχουν προτείνει πρακτικές και ρεαλιστικές λύσεις για τη μείωση αυτών των φαινομένων άρα για τη μείωση της εγκληματικότητας; Φυσικά και όχι. Έχουν πιέσει κυβερνήσεις και αρμόδιους για τη μείωση της εγκληματικότητας μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια; Φυσικά και όχι. Έχουν να παλέψουν με το αντίπαλο στρατόπεδο βλέπεις. Με τον απέναντι. Τον εξυπνάκια. Τον δήθεν. Τον αντισχολιαστή τους.  Οι προτάσεις και η πρακτική εφαρμογή λύσεων είναι χάσιμο χρόνου γι΄αυτούς. Προέχει η νίκη σε επικοινωνιακό και ιδεολογικό επίπεδο. Κι αν δεν έρθει η νίκη, τουλάχιστον θα έχουν εκτονωθεί σχολιαστικά. Ενίοτε και υβριστικά. 


Ο διχασμός αυτός βολεύει την εξουσία στον έλεγχο των μαζών. Η εξουσία ελέγχει τα μίντια, δημοσιογραφικά και κοινωνικά, τα μίντια επιλέγουν τους ειδικούς που ταιριάζουν στο ιδεολογικό προφίλ τους και το κοινό μιμείται τους ειδικούς υπερκαταναλώνοντας τις απόψεις τους και παράγοντας νέες αλλά τόσο ίδιες μεταξύ τους. Φαύλος κύκλος λοιπόν με συνέπεια την απλοποίηση των απόψεων, τη συνθηματολογία και τη γενίκευση.  Ένας εύκολος τρόπος ελέγχου της μάζας χωρίς ουσιαστικό διάλογο σε κανένα κρίσιμο ζήτημα της κοινωνίας με μόνο στόχο τη διαιώνιση κάθε εξουσίας, κυβερνητικής ή αντιπολιτευτικής. Η εγκληματικότητα δε που διαμοιράζει και απλόχερα φόβο στο κοινό, είναι το τέλειο εργαλείο διασποράς διχασμού. 


Έτσι το ερώτημα θα παραμένει αναπάντητο στον αιώνα τον άπαντα: O Έλληνας ή ο αλλοδαπός είναι χειρότερος εγκληματίας τελικά; 


Ιδού η απορία. 


Η απάντηση στο επόμενο μεγάλο έγκλημα που θα κλονίσει και θα συνταράξει την ελληνική κοινή γνώμη. 


Mario Vagman

No comments:



 

Powered by Blogger.