Ναύπλιο: Aνακύκλωση και παρελκόμενα (επιστολή αναγνώστριας)

 Τα ερωτήματα πολλά και οι λόγοι ακόμα περισσότεροι.

 



 Αναφερόμενη στους κάδους απορριμμάτων ανά γειτονιά, nafplio edition. Παρατηρώντας τις αλλαγές της χρήσης του από το εφηβική ηλικία (κάπου το 2005 και μετά) έως και σήμερα μπορώ να πω ότι από τη πρόοδο πήγαμε στην λιτότητα. Όλα ξεκίνησαν με υπέροχους κάδους κανονικών σκουπιδιών, με ειδικό ποδαράκι για να ανοίγουν ώστε να μην έρθεις σε επαφή με το κάδο και άλλων που ήταν για ανακυκλώσιμα υλικά. Το σκάνδαλο δεν άργησε να έρθει με τη θέαση των απορριμματοφόρων να βάζουν τα ανακυκλώσιμα και τα μεικτά σε μια καρότσα και κύριοι να αποχωρούν. Δεν έφταιγαν βέβαια, αυτές τις εντολές είχαν. Άλλωστε που να τα ανακυκλώσουν οι άνθρωποι αφού ποτέ δεν  ακολουθήθηκαν οι γραμμές από την ΕΕ και γι’αυτό μάλιστα πληρώνουμε τσουχτερά πρόστιμα στην ΕΕ για τη διαχείριση των απορριμμάτων μας έως και σήμερα.


 Έτσι και οι ανακυκλώσιμοι κάδοι απέκτησαν σιγά σιγά ένα αυτοκόλλητο απέξω που έλεγε μόνο σκουπίδια και το θέμα φυσικά λύθηκε. Αργότερα ήρθε ο κάδος του γυαλιού, ευτυχία σκέπτεται ένα αθώο ον, επιτέλους θα ανακυκλώνω γυαλί, μα τι πρόοδος, θα κλάψω. Μα τα υπόλοιπα που θα τα πετάω; Γεμίσαμε κάδους για γυαλί και ξαφνικά χάσαμε τους ανάμεικτους κάδους! Και ο καθένας λοιπόν πέταγε σε ό,τι είχε, δηλαδή κανονικά σκουπίδια μέσα σε γυαλί! Πάει και αυτό με τον ερχομό της ανταποδοτικής ανακύκλωσης. Ναι! Όλοι εμείς οι Μαρίες της γειτονιάς καταλάβαμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε κάτι από τα σκουπίδια και να σου οι λιλιπούτιοι  ανακυκλωτές, σε κάθε μικρό μπαλκόνι, αποθήκη πορτμπαγκάζ, σωροί πλαστικών μπουκαλιών, όχι συμπιεσμένα γιατί δεν τα παίρνει το διαολο-μηχάνημα, να πηγαίνουμε υπομονετικά στην ουρά της ανακύκλωσης για 1 με 5 ώρες για να πάρουμε 1 ευρώ για 33 συσκευές.  Μέσα σε όλο αυτό, που ίσως ήταν η καλύτερη κίνηση για υποτυπώδη ανακύκλωση που μπορεί να πετύχει στην Ελλάδα, εμφανίστηκαν κάτι κάδοι μεικτών απορριμμάτων ξανά που είχαν δεκαετίες να δώσουν το παρόν. Ξέρετε ποιους λέω, αυτούς τους υπέροχους κάδους του πράσινους, χωρίς πολύπλοκους μηχανισμούς για να ανοίγουν, αυτοί που βάζεις το χεράκι να ανοίξεις το βαρύ καπάκι που μπορεί να ζέχνει από βρώμα και αποσύνθεση, ναι καλέ αυτοί που εν μέσω πανδημίας covid ήρθαν για να μείνουν γιατί τι καλύτερο από το να πάρεις λίγα ακόμα βακτήρια από ένα κάδο, εδώ έχουμε covid φοράμε μάσκες και βήχουμε στον αγκώνα, μάνα, πατέρα, γιαγιά παππού δεν αγκαλιάζουμε μη και τους σκοτώσουμε αλλά για τον κάδο βάλε το χέρι και άνοιξε τον ρε μεγάλε τι θα πάθεις, άσε που εμένα ο Μήτσος που η ξαδέρφη του δουλεύει σε νοσοκομείο, μου είπε ότι είναι όλα ψέματα για τους νεκρούς, τα κάνουν όλα για να μας τσιπάρουν. 


The end. 


Oι αναμνήσεις μιας περίεργης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.