Τρίτη και 13 του 2015: Το Οδοιπορικό ενός Ναυπλιώτη στην Ευρώπη

 Όχι, δε θα σου πω πόσο ωραία πέρασα. 



 

Δε θα σου πω πόσο ωραίο είναι να ταξιδεύεις. Αυτό το ξέρεις ήδη. Αυτό που έχω να σου πω είναι ότι όταν όλα γύρω σου φαίνονται μαύρα, όταν νιώθεις ότι στη ζωή σου κάτι δεν πάει καλά και έχεις και μια καβατζα στην άκρη,  πάρε αεροπλάνα, λεωφορεία, ποδήλατα, πόδια και φύγε. Όχι για να σωθείς, δεν πρόκειται να σωθείς. Για να ξεχαστείς, να κάνεις ένα διάλλειμμα. Μπορεί να μη βρεις όλες τις λύσεις στα προβλήματα σου.  Αλλά θα κάνεις την αυτοκριτική σου και θα συνειδητοποίησεις πράγματα. Γιατί είσαι μακρυά και αυτό φτάνει μερικές φορές. 


Ήταν σαν σήμερα Τρίτη και  13 του 2015 που μάζεψα μια βαλίτσα και έφυγα για ένα ταξίδι που δεν είχα προγραμματίσει. Πήρα και ένα ταπεινό κινητό για να βγάλω καμιά φωτογραφία.  Ήξερα μόνο τον πρώτο προορισμό στην αγαπημένη μου αδερφή και μετά θα έβλεπα. Τελικά κράτησε έξι μήνες. Είδα τοπία πλυμμηρισμένα με  χρώμα. Είδα φίλους  που είχα χάσει και τα χαμόγελα μας επανενώθηκαν. Είδα ανθρώπους που δε με γνώριζαν και ανοίξαν το σπίτι τους και με φιλοξένησαν  χωρίς κανένα δισταγμό.


Πήρα και έδωσα έμπνευση. 


Πήρα και έδωσα αγάπη. 


Ααλμποργκ (Δανία) 




Κοπεγχάγη (Δανία) 



Βερολίνο (Γερμανία) 




Αμστερνταμ (Ολλανδία)

 


Ουτρέχτη (Ολλανδία)
 



Βρυξέλλες (Βέλγιο)




Λονδίνo (Αγγλία) 




Μιντλεσμπρο (Αγγλία)
 



Βαρκελώνη (Ισπανία)
 



Μιλάνο (Ιταλία)




Λίμνη Κόμο (Ιταλία)




Νίκαια (Γαλλία)
 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.