ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ

Η διαχρονικότης των ρουφιάνων εν Ναυπλίω - Του ‎Τόλη Κοΐνη


Το πάθημα του αγαπητού ιστολογίου το Παλαμπούρτζι δεν εκπλήσσει
 Εξαίρετοι και ευϋπόληπτοι συμπολίτες, ενοχλημένοι από την ελευθεριάζουσαν γραφήν και την μη υποταγή εις τα κατά καιρούς κελεύσματα της εξουσίας απεφάσισαν να το λογοκρίνουν (του κάναν μπλοκ όπως λένε στα Ελληνικά).

Η ανωνυμία τους και η αποφασιτικότητά τους δεν εκπλήσσει. Εις την ωραίαν πόλιν μας το είδος των ρουφιάνων πάντοτε καρποφορεί (και η πικραγγουριά καρποφορεί, αλλά δεν τρώγεται).

Την πρόσοψιν του σημερινού Αρχαιολογικού Μουσείου την κοσμούν δύο προσωπεία αιλουροειδών.

Πολλοί θεώρησαν ότι ήσαν παλαιαί κρήναι. Αλλά δεν συνδέονται με καμίαν δεξαμενήν ύδατος εις το εσωτερικόν του κτιρίου. Οι κατακτηταί ημών Βενετοί τα αποκαλούσαν maschieroni. Διάφοροι θεωρίαι έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί δια την χρησιμότητά τους. Διαλέγω μία. Μέχρι τώρα δεν ήμουν σίγουρος δια την ορθότητά της, το πάθημα του Παλαμπουρτζιού την επιβεβαιώνει.

Εκ του στόματος των maschieroni πετούσαν χαρτάκια με καταγγελίες εις τον αρμόδιον Βενετόν υπάλληλον (για να το πούμε απλά έριχναν ρουφιανόχαρτα, χωρίς να τους βλέπει κανένας και οι άνθρωποι της εξουσίας τα αξιολογούσαν).

Η ελευθερία της εκφράσεως των πολιτών εδεινοπάθησε από τους ρουφιάνους επί μακράν χρονικήν περίοδο εις το όνομα της “εθνικοφροσύνης”, τώρα ταλαιπωρείται και πάλιν εις το όνομα της πολιτικής ορθότητας (political correct, που λένε οι μορφωμένοι, τουτέστιν εις το πιτς-φιτίλι σου προσάπτουν κατηγορία για ρατσισμό, σεξισμό, ομοφοβία, διασπορά ψευδών ειδήσεων κλπ.).

Όσοι δεν έχουν λόγο αντιπαράθεσης, κρύβονται πίσω από την ανώνυμη ρουφιανιά και περιμένουν να εκδηλωθεί η καταστολή (κρατική ή ιδιωτική είναι αδιάφορο) με αυτόν τον τρόπο όμως το μόνο που επιβεβαιώνουν είναι την παλιά παροιμία «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει».

‎Τόλης Κοΐνης‎ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.