Ads Top

Διαδηλώσεις με άδεια της αστυνομίας - Όλοι οι περιορισμοί του νέου νομοσχεδίου


Η τελική μορφή του νομοσχεδίου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τις διαδηλώσεις προβλέπει μεταξύ άλλων οι αρχές να έχουν το δικαίωμα να περιορίσουν ή και να απαγορεύσουν  διαδηλώσεις, όταν δεν πληρούνται ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις
Προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η «μείωση των δημόσιων συναθροίσεων», εάν πιθανολογείται διαταραχή της «κοινωνικοοικονομικής ζωής της περιοχής». Ιδιαίτερα επίμαχο είναι το σημείο, όπου ορίζονται αυστηρότατες αρμοδιότητες για τον «οργανωτή», τον οποίο θα βαραίνουν και ποινικές ευθύνες, ακόμη και σε περίπτωση επεισοδίων από τρίτους. Έμπειροι νομικοί επισημαίνουν μάλιστα πως οι προβλέψεις για τις «ποινικές ευθύνες» του οργανωτή ενδεχομένως να αποτελέσουν και την πραγματική «κερκόπορτα» για την ουσιαστική κατάργηση των διαδηλώσεων με δεδομένο πως φαντάζει αδύνατο να μπορεί ένα άτομο να αναλάβει ευθύνη για το τι θα πράξει ο καθένας σε μια συνάθροιση εκατοντάδων ή χιλιάδων ατόμων.




Επιπλέον, καθιερώνει μια μορφή ιδιώνυμου, προβλέποντας συλλήψεις για όσους συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, οι οποίες είτε δεν έχουν πάρει άδεια είτε έχουν απαγορευθεί.

Παράλληλα το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και τις περιπτώσεις «έκτακτης ανάγκης», κατά τις οποίες η αστυνομία θα επιτίθεται και θα διαλύει μια πορεία που «δεν θα πληροί τα αυστηρά κριτήρια του νόμου».

Οι «ευθύνες» του οργανωτή

Ειδικότερα, αναφορικά με τον «οργανωτή» κάθε πορείας, αυτός θα είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει είτε στην ΕΛ.ΑΣ. είτε στο Λιμενικό τον τόπο και τον χρόνο της διαδήλωσης, εγγράφως ή μέσω Διαδικτύου.

Το πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να δηλωθούν τα χαρακτηριστικά της διαδήλωσης είναι ασφυκτικά στενό, καθώς ο οργανωτής, σε περίπτωση που υπάρχει τέτοιος, εκτός από το να δηλώσει τα στοιχεία ταυτότητας και επικοινωνίας του, θα πρέπει να προσδιορίσει ακόμα και τον χρόνο έναρξης και λήξης της συνάθροισης, τον σκοπό, καθώς και την προτεινόμενη διαδρομή.





Αναφορικά με τις «υποχρεώσεις» του υπευθύνου για την πορεία, το σχέδιο νόμου, ορίζει ότι, «ο οργανωτής συνεργάζεται με την αρμόδια αστυνομική ή λιμενική Αρχή και ιδίως με τον αστυνομικό ή λιμενικό διαμεσολαβητή και θα συμμορφώνεται στις υποδείξεις τους παρέχοντας τη συνδρομή του στην προσπάθεια για την τήρηση της τάξης και την ομαλή πραγματοποίηση της συνάθροισης.

Ενημερώνει τους μετέχοντες στη συνάθροιση για την υποχρέωσή τους να μη φέρουν και χρησιμοποιούν αντικείμενα πρόσφορα για την άσκηση βίας και ζητά την παρέμβαση της αρμόδιας αστυνομικής ή λιμενικής Αρχής για την απομάκρυνση ατόμων που φέρουν τέτοια αντικείμενα».Επίσης επιχειρείται και η στοχοποίηση ακόμα και της περιφρούρησης της εκάστοτε συνάθροισης εφόσον το νομοσχέδιο απαιτεί από τον οργανωτή να «ορίζει επαρκή αριθμό ατόμων, τα οποία παρέχουν συνδρομή στην περιφρούρηση της συνάθροισης».

Αν η συγκέντρωση δεν έχει οργανωτή το νομοσχέδιο ορίζει πως «αυθόρμητη συνάθροιση που δεν έχει γνωστοποιηθεί δύναται να επιτραπεί εφόσον δεν διαφαίνονται κίνδυνοι διασάλευσης της δημόσιας ασφάλειας ή σοβαρής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια αστυνομική ή λιμενική Αρχή καλεί τους συμμετέχοντες να ορίσουν οργανωτή, εφόσον οι υφιστάμενες συνθήκες το επιτρέπουν, ενώ δύναται να επιβάλει περιορισμούς. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, η αστυνομική ή λιμενική Αρχή δύναται να προβεί στη διάλυση της ανωτέρω συνάθροισης».

Απαγόρευση διαδηλώσεων, εφόσον … «πιθανολογείται» από την αστυνομία

Ένα από τα βασικά σημεία, που προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις, έχει να κάνει με την αρμοδιότητα που δίνει στην αστυνομία να απαγορεύει τις συναθροίσεις και τις διαδηλώσεις.


Κι αυτό γιατί σύμφωνα με το νομοσχέδιο:

Η Αστυνομία μπορεί να παρίσταται στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις, ενώ δύναται να τις απαγορεύει, αφενός, «αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια» και αφετέρου, σε ορισμένη περιοχή, «αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής».

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιδιώκεται η διασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως και εν υπαίθρω, εντός ενός ευλόγου θεσμικού πλαισίου, που συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας και είναι εναρμονισμένο με τις επιταγές του άρθρου 11 του Συντάγματος και του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου («ΕΣΔΑ»).

Επιχειρείται η συγκέντρωση σε ένα ενιαίο νομοθέτημα ενός καίριου αριθμού διατάξεων που αφορούν σε φορείς και υπηρεσίες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να επικαιροποιηθούν διατάξεις που δεν ανταποκρίνονται πλέον στις διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες.

Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτης υποστηρίζει πως στο νομοσχέδιο «επιχειρείται η σαφής οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της αστυνομικής αρχής στο πλαίσιο μιας έννομης τάξης που σέβεται και υπερασπίζεται τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Για τον λόγο αυτό ρυθμίζεται το δικαίωμα όχι μόνον της οριστικής, αλλά και της προσωρινής δικαστικής προστασίας των θιγομένων από τα αστυνομικά μέτρα».

Στο νομοσχέδιο καθορίζονται επιπλέον οι λόγοι απαγόρευσης, περιορισμού ή διάλυσης μιας συγκέντρωσης από την αστυνομία ή το λιμενικό, ενώ προβλέπεται η αλλαγή τοποθεσίας για την πραγματοποίηση μια δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «το μέτρο της απαγόρευσης της συνάθροισης δύναται να ληφθεί, για λόγους δημόσιας ασφάλειας ή αν ο σκοπός της συνάθροισης αντιτίθεται στον σκοπό άλλης συνάθροισης η οποία έχει ήδη γνωστοποιηθεί αρμοδίως κατά την προβλεπόμενη διαδικασία, δεν έχει απαγορευτεί και προγραμματίστηκε να πραγματοποιηθεί ή βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στην ίδια περιοχή ή κοντά στην περιοχή αυτή και κατά τον ίδιο χρόνο ή λόγω σοβαρής απειλής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής συγκεκριμένης περιοχής, η οποία συντρέχει ιδίως όταν απειλείται από τη συνάθροιση η διατάραξη της κοινής ειρήνης ή της ασφάλειας των συγκοινωνιών. Ειδικά ως προς τη δεύτερη και τρίτη από τις εν λόγω περιπτώσεις του άρθρου ορίζεται ότι η αστυνομική ή λιμενική αρχή δύναται να υποδεικνύει ενδεικτικά, ως εναλλακτική επιλογή, άλλες περιοχές, κατάλληλες για τη διεξαγωγή της συνάθροισης».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πιθανότητα να διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής από μια κινητοποίηση είναι μεταξύ των βασικών αιτιών περιορισμού της. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, ο περιορισμός κινητοποίησης είναι επιτρεπτός «εάν πιθανολογείται ότι η διεξαγωγή της θα διαταράξει την κοινωνικοοικονομική ζωή της συγκεκριμένης περιοχής δυσανάλογα, ενώ σε περίπτωση εν εξελίξει δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης εάν η διεξαγωγή της, λόγω των συγκεκριμένων περιστάσεων, προκαλεί, αντίστοιχα, δυσανάλογο αποτέλεσμα».

Όρους υπό τους οποίους η αστυνομία θα προχωρά στη διάλυση μιας συνάθροισης περιγράφει επίσης η παρ. 1 του άρθρου 9.

Συγκεκριμένα, «η διάλυση δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης είναι δυνατή όταν πραγματοποιείται καίτοι έχει απαγορευθεί νόμιμα, οι συμμετέχοντες δεν συμμορφώνονται προς τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν στη διεξαγωγή της, τελούνται αξιόποινες πράξεις, μετατρέπεται σε βίαιη, από τη συνέχισή της προκαλείται άμεσος κίνδυνος κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας των συμμετεχόντων, καθώς και στην περίπτωση που πραγματοποιείται χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί, εφόσον βεβαίως στην τελευταία περίπτωση δεν υπάρξει συμμόρφωση προς τους τυχόν περιορισμούς που έχουν τεθεί από την αρμόδια αστυνομική ή λιμενική αρχή».

Όσον αφορά τα μέσα που μπορεί να χρησιμοποιήσει η αστυνομική αρχή για την εφαρμογή των αποφάσεών της, «τηρώντας απαρέγκλιτα την αρχή της αναλογικότητας και εφόσον, βεβαίως, έχει προηγουμένως εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για οικειοθελή συμμόρφωση των συμμετεχόντων».

Διευκρινίζεται επίσης ότι αρμόδιος για την επιβολή περιορισμών ή την απαγόρευση επικείμενης δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης καθώς και για την επιβολή περιορισμών ή τη διάλυση εν εξελίξει δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης είναι η κατά τόπο αρμόδια αστυνομική ή λιμενική αρχή, η οποία αποφασίζει ύστερα από απλή γνώμη των οικείων Δημάρχων, η οποία διατυπώνεται κατά βάση εγγράφως.

Τέλος, στο νομοσχέδιο ορίζεται ο ορισμός αστυνομικού ή λιμενικού συνδέσμου που θα είναι σε επαφή με τους οργανωτές. Αυτός θα πρέπει να ενημερώνει εγκαίρως τον διοργανωτή μιας συγκέντρωσης για τυχόν απαγόρευση ώστε να μπορεί να κάνει προσφυγή για ακύρωσή της.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.