Ads Top

Kαλή Ανάσταση από το Παλαμπούρτζι


Ήταν μια μέρα πριν την καραντίνα
 Η ψυχολογία μου σχετικώς σκατά καθότι μύριζε μέρες πριν η έλλειψη χρημάτων κι ένα μούδιασμα στον κόσμο. Κυριακή και στο μέιλ είχε έρθει ο λογαριασμός. 84 ευρώ το δίμηνο για τη φιλοξενία σε VPS server της ιστοσελίδας. Καλός server. Δυνατός. Δεν έπεφτε με τίποτα. Επαγγελματική εγγύση. Λήγει όμως τη Δευτέρα. Μετά η ιστοσελίδα, πάπαλα. Πετάγομαι το απόγευμα να πληρωθώ κάτι χρωστούμενα. Παράλληλα βγαίνει η ανακοίνωση της καραντίνας. Μένουμε σπίτι. Τα μαγαζιά κλείνουν. Ήτοι τα χρωστούμενα έγιναν χατζιλίκι για τσίχλες και πατατάκια. Ο άνθρωπος φοβήθηκε.

Φοβήθηκα κι εγώ. Κλείνω κι εγώ. Κάθε μου εργασία. Πλην αυτής της ρημάδας της ιστοσελίδας. Της πόρωσής μου. Ακούω για καραντίνα που θα κρατήσει μήνα, μπορεί και δίμηνο. Απελπισία. Μετράμε τα λεφτά να δούμε αν βγαίνουν. Όλοι και όλες. Βγαίνουν, δε βγαίνουν. Τα 84 ευρώ μοιάζουν πολυτέλεια. Στέλνω μήνυμα για παράταση. Ήμουν και καλός πελάτης. 3 χρόνια, κοντά στα 1500 ευρώ τους είχα σκάσει. Τρώω άκυρο. Καριόλη καπιταλισμέ! Άπληστε! Τρελαίνομαι. Μαζί με τον πανικό, τα σούπερ μάρκετ, την τηλεόραση που πυροβολούσε άγχος, τους φίλους που κοιταζόμασταν σα σαλεμένοι γι' αυτό που έμελε να ζήσουμε, εμείς η βολεμένη γενιά που μας έλεγαν, το αποφασίζω.

Φεύγω από την εταιρεία. Ας πέσει το site. Θα το φτιάξω μόνος μου. Από την αρχή. Έχω το όνομα, ας φτιάξω και τη χάρη. Με υλικά δικά μου, χωρίς να χρωστάω σε κερατάδες. Να παλουκωθώ να μάθω. Χρόνος άπλετος.




Σε μια βδομάδα το κάνω, σε ένα μήνα παρά, σήμερα Μεγάλη Παρασκευή, ολοκληρώνω και τις μικρές ψυχαναγκαστικές μου λεπτομέρειες. Κόστος 20 ευρώ το χρόνο. Αποτέλεσμα σχεδόν ίδιο. Σε κάποια πράγματα μάλλον και καλύτερο. Και κυρίως δικό μου. Δεν είναι όμως το κόστος. Είναι το γαμώτο που έγινε πράξη.

Το γαμώτο για όλα. Το γαμώτο της απληστίας μας. Του άγχους της απομάκρυνσης. Το γαμώτο της καχυποψίας. Το γαμώτο για τις κλειστές πόρτες των σπιτών. Για την εξουσία που σε παίζει σαν πιόνι για χάρη αξιωματικών, πύργων και βασιλιάδων. Για τους ελάχιστους ανθρώπους που έβλεπες στο νεκρό τοπίο. Για αυτόν το θάνατο της αγκαλιάς που έγινε νόμος. Καριόλη καπιταλισμέ. Ο νέος server ίσως και να πέσει κάποια στιγμή. Δεν είναι τόσο επαγγελματικός βλέπεις. Αλλά θα ξανασηκωθεί. Ο δικός σου έπεσε από μέρους μου για πάντα.

Καλή Ανάσταση.

Mario Vagman

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.