Ads Top

Η άνοιξη του 2020 μας βρήκε σε καραντίνα


Ο καιρός άλλαξε, ήρθε η ανοιξούλα η καλή, με τις μυρωδιές της, τα άνθη της, τα πουλάκια της (κάποια δυστυχώς νεκρά λόγω προτέρου ψύχους) και κυρίως με τα αισθήματά της, τα μουρλά, τα όμορφα. 
Άνοιξη 2020 με καραντίνα. Ο κόσμος θέλει να βγει έξω, να περπατήσει, να μιλήσει, να διασκεδάσει, να ενωθεί με το όλον και να ερωτευτεί. Πολλοί άνθρωποι βέβαια δεν θέλουν απλά να περάσουν καλά, να φουντώσουν τον έρωτα και τα σχετικά αλλά επιζητούν να σεξουαλιστούν αγρίως καθότι η καραντίνα τους επέτυχε γκαντεμικώς με το έτερον ήμισυ σε απόσταση απαγόρευσης ή ακόμα χειρότερα τους πέτυχε χωρίς καν έτερον ήμισυ.

Ανεξαρτήτως κινήτρων όμως, ο κόσμος θέλει να χαρεί την άνοιξη. Αλλά δε μπορεί.

Ήδη από τα χθες, ημέρα Σάββατο, σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας η κίνηση σε παραλίες, πλατείες, δρόμους και πάρκα ήταν ένα κλικ, ίσως δύο, παραπάνω από το συνηθισμένο.

Πέρα από τις χαζές εικόνες που αναπαράγει διαρκώς ο τηλεοπτικός δέκτης προς αποβλάκωση των εγκλείστων, όλοι και όλες έχουμε μαρτυρίες μιας κάπως υπερβολικής κίνησης ανθρώπων σε κάθε τόπο. Είναι η αλήθεια πέρα από την προπαγάνδα των καναλιών που μάλλον φτιάχνονται για να καταφέρουν την ολική απαγόρευση κυκλοφορίας σα ρεβάνς για το Ναι που υποστήριζαν στο δημοψήφισμα και ακυρώθηκαν πανηγυρικά στα μάτια της κοινής γνώμης. Είναι και τα 11 μύρια που τους μοίρασε η κυβέρνηση για το κοινωνικό μήνυμα "Μένουμε Σπίτι", οπότε πρέπει να στηρίξουν με πάθος την άποψη αυτή, φυσικά για το καλό μας. Τα χρήματα δεν παίζουν κανέναν ρόλο.

Επανερχόμαστε όμως στα της Άνοιξης...

Λίγο η φύση, λίγο τα θύματα και τα κρούσματα που δεν ανεβαίνουν, λίγο που κανείς στο περιβάλλον του δε ζει ένα ακραίο περιστατικό Corona Virus, λίγο η θεωρία πως η ζέστη, ο ήλιος, σκοτώνει το γαμημένο τον ιούλη, οι μάζες των ανθρώπων ενδέχεται να συγκρατηθούν πολύ δύσκολα τις επόμενες μέρες και να μην πατάνε το κουμπάκι B6 προς άθληση, 10 φορές την ημέρα και άλλες 10 τη νύχτα.

Πρέπει όμως να συγκρατηθούν. Πρέπει να ακούσουμε τους ειδικούς. Τους γιατρούς. Κανέναν άλλον. Ούτε κυβερνητικό, ούτε ακυβέρνητο ψεκασμένο, συνομωσιολόγο. Πρέπει να ακούσουμε τους επιστήμονες. Ίσως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που δεν αγνοείται ο επιστήμονας και έτσι πρέπει να μείνει μέχρι το τέλος.

27 Απριλίου ισχύει η απαγόρευση κυκλοφορίας. Μετά κανείς δε ξέρει. Αναλόγως. 10 του Μάη κλειστά τα σχολεία, Μετά κανείς δε ξέρει. Αναλόγως. Όλα όμως δείχνουν πως αν τα πράγματα παραμείνουν ομαλά στη χώρα, στα μισά του Μάη θα έρχεται κλιμακωτά η κανονικότητα.

Ποιά κανονικότητα θα μου πεις. Οι μισοί και βάλε θα είναι πεινασμένοι, άνεργοι, φτωχοί, δουλειές χωρίς αντικείμενο εργασίας ή καθόλου δουλειές. Η κανονικότητα θα είναι ένα διαλυμένο τοπίο για τη μεγαλύτερη πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω μας.

Το βασικό ζητούμενο όμως είναι να είμαστε ζωντανοί. Και τότε, ας βγούμε επιτέλους έξω. Ας συναντηθούμε. Ας σμίξουμε. Και ας διεκδικήσουμε επιτέλους μια ζωή καλύτερη. Μια διατροφή καλύτερη. Μια υγεία καλύτερη. Μια παιδεία καλύτερη. Ένα περιβάλλον υγιές. Μια άνοιξη που μπορούμε να χαρούμε.

Αν όχι, αν βγούμε έξω σαν τα φυλακισμένα ποντίκια μόνο για να εκτονώσουμε το αίσθημα εγκλεισμού μας, χωρίς να συλλογιστούμε τι ακριβώς συνέβη και πως οφείλουμε να το αλλάξουμε, τότε ούτε τη ζωή μας θα βελτιώσουμε και πολύ σύντομα, θα μας ξανακλείσουν μέσα για τα καλά. Και η Άνοιξη θα γίνει μια μακρινή ανάμνηση.

Τουλάχιστον τώρα, ακόμα υπάρχει. Τη βλέπουμε, τη νιώθουμε και τη μυρίζουμε.

Mario Vagman




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.